മഴകൊണ്ടൊരു കുടിൽ

മഴകൊണ്ടൊരു കുടിൽ 
കെട്ടണം 
പകലുകൾ അഴിച്ചു 
വയ്ക്കുന്ന കാഴ്ചകൾ കാണാൻ 
മഴ ചില്ലുകൊണ്ടൊരു 
ജാലകം തീർക്കണം

എല്ലാ ദിശകളിലും
പ്രകാശം ചൊരിയാൻ
മഴ നാരുകൊണ്ട്
ഏഴ് തിരിയുള്ള
നിലവിളക്ക് മെനയണം

സ്വപ്നങ്ങള്ക്ക് നിറങ്ങൾ
ചാലിച്ചു ഒന്നു
മയങ്ങുവാൻ മഴവില്ലുകൊണ്ടൊരു
കട്ടിലും

രാത്രികൾ 

പകലുകൾ എവിടെക്കാണ്‌ 
ഈ കറുത്ത ഉടുപ്പുകൾ 
വലിച്ചെറിയുന്നത് 
നിഗൂഡതകൾ മറച്ചു വച്ച് 

കണ്ണുകൾ

മണൽ പരപ്പിലേക്ക്
തിരകൾ അലയടിച്ചുയരുന്നു,
മഴകൾ പെയ്തൊഴിയുന്നു,
നോക്കു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കു
അവ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ ആണ്

നന്മകൾ

ആകാശത്തെ അമ്പിളി
പെറ്റു പെരുകിയ
സ്വർണ കുഞ്ഞുങ്ങളിലെ
നന്മകൾ ആവാം നമുക്കിനി